Immersioterapia
To forma wielopłaszczyznowej rehabilitacji w wodzie, polegającej na przeprowadzaniu licznych zabiegów terapeutycznych w oparciu o sprzęt nurkowy i czynnik oddechowy, którym jest wzbogacone powietrze.
Immersioterapia polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, a także psychicznym
i społecznym, w celu uruchomienia i poprawy procesu rozwojowego, głównie u osób dotkniętych niepełnosprawnością intelektualną oraz redukcje przeszkód psychicznych, emocjonalnych oraz poprawę funkcjonowania społecznego.
Sam proces nauki podstaw nurkowania, przygotowania niezbędnego sprzętu i oddychania pod wodą stanowi główne źródło terapii, a głębokość nurkowania nie jest tutaj żadnym z elementów do których się zmierza.
Immersioterapeuta to instruktor prowadzący zajęcia, który jest osobą bezpośrednio odpowiedzialną za bezpieczeństwo
i tempo zajęć w wodzie, nad wodą i w trakcie zajęć teoretycznych. Jeżeli ilość podopiecznych jest większa niż 2 i zespół instruktorów pracuje nad jedną grupą, należy wybrać jednego z nich, który będzie Instruktorem wiodącym.
Instruktor wiodący, będzie odpowiedzialny za podejmowanie kluczowych decyzji w trakcie całego procesu terapii. Zaczynając od etapu kwalifikacyjnego, a kończąc na tworzeniu ostatecznych opinii o podopiecznym. Istnienie w zespole Instruktora wiodącego nie zwalnia go z obowiązku stałego i bezpośredniego kontaktu i konsultacji z pozostałymi instruktorami biorącymi udział w zajęciach.
Nurek wspomagający to osoba bądź zespół osób, które pomagają instruktorowi w podstawowych działaniach na powierzchni wody oraz w trakcie zajęć teoretycznych. Osoby te, pełnia bardzo ważną funkcję usprawniając cały proces nurkowania i wspomagając podopiecznych na zajęciach teoretycznych, zwiększając efektywność przyswajania nowej wiedzy. Jeśli jest to możliwe powinny to być osoby z bezpośredniego kręgu osób objętych terapią np. opiekunowie, rodzice, pracodawcy.
Psycholog lub zespół psychologów jest bardzo pomocnym filarem zajęć terapeutycznych. Psycholodzy po obserwacji przebiegu zajęć będą w pierwszej kolejności zwracać uwagę na poziom emocji oraz zachowanie samych kursantów, starając się wychwycić punkty krytyczne i zachowania niebezpieczne. Najczęściej nie będą brali udziału bezpośredniego w zajęciach i dzięki temu mogą mieć szerszy obraz całego procesu terapeutycznego. Każde spostrzeżenia oraz wnioski powinni przekazywać na bieżąco instruktorom.
Podopieczny to osoba z niepełnosprawnością intelektualną, psychiczną, fizyczną, sensoryczną lub sprzężoną, która podlega terapii. Ze względu na to, że uczą się konkretnej wiedzy i umiejętności nazywani są często kursantami.
Niepełnosprawność sprzężona to rodzaj niepełnosprawności w której u jednej osoby stwierdza się kilka form dysfunkcji np. ruchowa (fizyczna) i intelektualna. Niepełnosprawność sensoryczna dotyczy osób, u których występuje dysfunkcyjność narządów zmysłu jak słuchu, wzroku, czy mowy.
Podopieczni którzy najczęściej będą poddani Immersioterapii pochodzą z ośrodków o różnym charakterze. Najczęściej będą to Spółdzielnie socjalne czyli podmiot, który łączy cechy przedsiębiorstwa i organizacji pozarządowej, a jej nadrzędnym celem jest pomoc w powrocie podopiecznych do uregulowanego życia społecznego i walka z wykluczeniem społecznym, a także konkurencyjnej aktywności na rynku pracy. Ponadto, znaczącym podmiotem w której gromadzą się potencjalni uczestnicy Immersioterapii to warsztaty terapii zajęciowej (WTZ), czyli placówki których zadaniem jest prowadzenie rehabilitacji społecznej i zawodowej osób dotkniętych niepełnosprawnością. Te ośrodki są brane pod uwagę, głównie ze względu na to, że dzięki usystematyzowanej strukturze oraz najczęściej długofalowym kontakcie
z podopiecznym, instruktor ma szansę na przeprowadzenie szerokiego i bardziej dokładnego wywiadu na temat danej osoby, potrzebnego do prawidłowej kwalifikacji do zajęć. Ponadto wśród opiekunów i wychowawców tych placówek można znaleźć, wytypować nurków wspomagających, którzy już mają zbudowaną pewną więź z podopiecznymi.